YALNIZLIK ÜZERİNE KARIŞIK DURUMLAR

Çiçeklere olan ilgim kendimi yalnız hissettiğim bir anda ortaya çıktı sanırım. Bunu bir kedi de giderebilirdi aslında. Ama çiçekler kedilere göre daha kopuk canlılar. Bir kediye sahip olup, akşama kadar benim gelmemi beklemesini, ona bir tas süt ve en sevdiği yiyeceklerden vermem karşılığında hayatını dört duvar arasında heba etmesini istemiyorum.

Çiçekler de ilgi istiyor. Topraklarını bazen eşeleyip, suya ihtiyaçları var mı yok mu diye kontrol ediyorum. Ama henüz konuşmaya başlamadım. Ara sıra laf attığım oluyor ama gevezelik ve dedikodu boyutuna ulaşmadı neyse ki. Bazen günaydın derken bile hafiften beynimde çatırdama sesleri geliyormuş gibi hissediyorum. Çatırdayan noktaya gidip kafamı kaşımak geliyor içimden.

Keşke yalnızlığın keşfi kötü ellere geçmeseydi de alışveriş denen illet kadınlarda görülen en yaygın hastalık haline gelmeseydi. (Hastalık belirtileri bende de görülmüş ama erken teşhis nedeniyle kısmen tedavi edilmiştir.) Kadınlar için çıkartılan dergilerin çoğunda olmayan hayatlar, erkek arkadaşınızla ilişkinin nasıl gittiği ile ilgili testler (soruların cevap şıkları ne şekildeki bir insana uyar bilemiyorum, ‘hiçbiri’ cevabı seçenekler arasında olmadığı için şimdiye kadar bitirebildiğim olmadı.), güzel, ince, bakımlı görünmenin sırları (böyle olmak şart bişey sanki?), eğer öyle hissetmiyorsanız bu konuda neler yapabileceğiniz ile ilgili tavsiyelerle dolu.

Kemik ve deriden oluşan, yemekten korkan ya da yediğini kusan, nasıl zayıfladığı ile ilgili bizzat kendisinin geliştirmiş olduğu formüller konusunda televizyonda beyanat veren toplumdaki sayıları az dilberleri kendilerine örnek edinip, kilosunu ya da kafasındakikilosunu problem haline getiren kadınlar içinde durum oldukça vahim.

Eh ben şimdi bütün bunlara kızmayayım da ne yapayım? Herkesi birer Brigette Jones formatında mı görüyorsunuz? Tek tip düşünen kadınlar mı gezmeli sokaklarda? Herkes sudan sebeplerle paniğe kapılmış kadınları ortalık yerde oradan oraya koştururken mi görmek istiyor? Lafı döndürüp dolaştırıp evliliğe bağlayan sözde kadın sorunlarına duyarlı programların rayting nesnesi haline mi geliyoruz? Bilmeden pazarlama politikalarının müzmin hedef kitlesi mi olduk?

Hastalıklı bir yalnızsanız ya yediklerindenpişmanolanobur ya da alışverişedüşkünmüsrif olup çıkarsınız. Erken teşhisin pek çok hastalığın tedavisinde oynadığı rolü unutmayalım!

Kendinize ayırdığınız yalnızlık, kendinize ait büyük keşiflerin fitilinin ateşlendiği zamanlardan biri olarak değerlendirilebilir. Sadece kişiye ait olan, kimsenin çalıp, har vurup harman savuramayacağı, zihninizi bulandırmayacağı, düşüncelerinizin kafanızın içinde oturacak yer bulabildiği anlardır. İstediğinizi yapabileceğiniz başıboşluk zamanlarıdır. Demedi demeyin. Kıymetini bilin. Oyuna gelmeyin.

Çiçekler ile ilgili yazı yazacaktım. Konu nasıl buraya geldi mi? Dağıldı mı? Anlamadım. Hafızamdaki kayıtlar karıştı. Hafızam mı kaydı? Belki içimden sessiz sessiz şarkı söylüyorumdur: ‘Bütün bu çiçekler biraz daha su isteeerrr... Su yoksa sevgiimiiiz yaşatsın onlarııı... llaay llaayy looommm... Şimdi kafamın içindeki cereyanı durdurmak için pencereleri kapatıp, perdeleri çekeceğim. Ortalığı ve kafamı toplamak, kitap karıştırmak, müzik dinlemek, çay koymak iyi gelebilir.